prestige

ภาษา: th

🇬🇧 /prɛˈstiːʒ/ 🇺🇸 /prɛˈstiːʒ/

📖 ความหมาย

noun
บารมี, ชื่อเสียง; ชื่อเสียง; สถานะทางสังคม; บารมี; มายากล

EN: The respect, admiration, and high reputation that a person, organization, or thing commands based on their achievements, quality, or social standing.; A quality or aura of distinction, excellence, or superiority that inspires admiration and respect.; In linguistics, the social value or status assigned to a particular language variety, dialect, or accent, often influencing language attitudes and choices.; The influence or power derived from a high reputation or esteemed position, often used to sway opinions or decisions.; Illusion or deception, especially as practiced by a magician; a trick or feat that creates a false impression. (Archaic/rare usage, related to the word's etymology from Latin 'praestigiae'.)
adjective
มีเกียรติ

EN: Denoting something that is associated with high status, exclusivity, or superior quality, often used attributively to describe products, events, or positions.
noun
สถานะทางสังคม

EN: In sociology and anthropology, the social honor or esteem accorded to an individual or group within a social hierarchy, often distinct from economic class or political power.

🔗 รายละเอียด

รูปแบบคำ

นับไม่ได้

คำที่ใช้ร่วมกัน

gain prestigelose prestigeprestige brandprestige projectinternational prestigepersonal prestigeprestige value

คำที่เกี่ยวข้อง

prestigiousprestigiouslyprestigiousness

คำพ้องความหมาย

renownesteemstatusreputationstandingeminencecachet

คำตรงข้าม

disreputeobscurityinfamy

คำที่มักสับสน

prestigious

EN: 'Prestigious' is the adjective form (e.g., 'a prestigious university'); 'prestige' is the noun (e.g., 'the prestige of the institution').

th: 'Prestigious' เป็นรูปคำคุณศัพท์ (เช่น 'a prestigious university'); 'prestige' เป็นคำนาม (เช่น 'the prestige of the institution').

prestidigitation

EN: 'Prestidigitation' means sleight-of-hand magic; 'prestige' means high status or reputation, despite sharing a similar root.

th: 'Prestidigitation' หมายถึง เวทมนตร์มือไว; 'prestige' หมายถึง สถานะหรือชื่อเสียงสูง แม้ว่าจะมีรากศัพท์คล้ายกันก็ตาม

เคล็ดลับการสะกด

EN: Remember that the adjective form is 'prestigious' (not 'prestigeous' or 'prestigous'). The noun ends in '-ige', not '-idge'.

th: จำไว้ว่ารูปคำคุณศัพท์คือ 'prestigious' (ไม่ใช่ 'prestigeous' หรือ 'prestigous') คำนามลงท้ายด้วย '-ige' ไม่ใช่ '-idge'

💬 ตัวอย่าง

The university has gained considerable prestige over the past decade due to its groundbreaking research.

มหาวิทยาลัยได้รับความน่าเชื่อถืออย่างมากในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาเนื่องจากการวิจัยที่เป็นนวัตกรรมใหม่
The prestige of the brand allowed it to charge premium prices for its products.

ชื่อเสียงของแบรนด์ทำให้สามารถตั้งราคาพรีเมียมสำหรับผลิตภัณฑ์ได้
Received Pronunciation has traditionally been considered the prestige accent in British English.

Received Pronunciation ถือว่าเป็นสำเนียงที่มีสถานะสูงในภาษาอังกฤษแบบบริติชมาโดยตลอด
The diplomat used his personal prestige to broker a peace agreement between the two nations.

ทูตใช้บารมีส่วนตัวของเขาในการไกล่เกลี่ยข้อตกลงสันติภาพระหว่างสองประเทศ
The conjurer's prestige left the audience bewildered and amazed.

ฝีมือของนักมายากลทำให้ผู้ชมสับสนและประหลาดใจ
She was offered a prestige position on the board of directors of the multinational corporation.

เธอได้รับเสนอตำแหน่งที่มีเกียรติในคณะกรรมการของบริษัทข้ามชาติ
In many traditional societies, prestige is determined by lineage and ceremonial roles rather than wealth.

ในหลายสังคมแบบดั้งเดิม เกียรติยศถูกกำหนดโดยสายเลือดและบทบาททางพิธีการมากกว่าความมั่งคั่ง