outfield

ภาษา: th

🇺🇸 /ˈaʊˌtfiːld/

📖 ความหมาย

noun
สนามนอก; ผู้เล่นนอกสนาม; ภาคสนาม

EN: The part of a baseball or cricket field beyond the infield, where the outfielders are positioned.; The group of players who play in the outfield in baseball or cricket.; A remote area or location away from a central office or headquarters, often used in business or military contexts.
adjective
ภาคสนาม; นอกพื้นที่

EN: Relating to or situated in a remote area away from a central location; not based at headquarters.
noun
ผู้เล่นเอาท์ฟิลด์

EN: In soccer or field hockey, the area of the field outside the goal area; also used to refer to all players except the goalkeeper.

นับได้ พหูพจน์: outfields

outfield playeroutfield fenceoutfield grassplay the outfieldleft outfieldcenter outfieldright outfield

outfielder

outer fieldthe grass

infield

infield

EN: 'Infield' is the inner diamond-shaped area of a baseball field, while 'outfield' is the grassy area beyond it.

th: 'อินฟิลด์' คือพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนด้านในของสนามเบสบอล ส่วน 'เอาท์ฟิลด์' คือพื้นที่หญ้าที่อยู่ถัดออกไป

EN: Written as one word ('outfield'), not two ('out field'). Do not confuse with 'outfielder,' which refers to the player, not the area.

th: เขียนเป็นคำเดียว ('outfield') ไม่ใช่สองคำ ('out field') อย่าสับสนกับ 'outfielder' ซึ่งหมายถึงผู้เล่น ไม่ใช่พื้นที่

The ball sailed deep into the outfield and landed near the fence.

ลูกบอลพุ่งลึกเข้าไปในสนามนอกและตกใกล้รั้ว
Their outfield was the best in the league, covering ground effortlessly.

ผู้เล่นนอกสนามของพวกเขาดีที่สุดในลีก ครอบคลุมพื้นที่ได้อย่างง่ายดาย
The company has several outfield offices in rural areas to serve local clients.

บริษัทมีสำนักงานภาคสนามหลายแห่งในพื้นที่ชนบทเพื่อให้บริการลูกค้าในท้องถิ่น
She worked as an outfield agent for the intelligence agency, operating far from the capital.

เธอทำงานเป็นสายลับภาคสนามของหน่วยข่าวกรอง ปฏิบัติการไกลจากเมืองหลวง
The outfield players pressed high up the pitch to win the ball back quickly.

ผู้เล่นเอาท์ฟิลด์เพรสสูงเพื่อแย่งบอลกลับมาอย่างรวดเร็ว