misconduct

ภาษา: th

🇺🇸 /mɪˈskɑndəkt/

📖 ความหมาย

  1. noun
    การประพฤติมิชอบ; การละเลยหน้าที่
  2. verb
    จัดการไม่ดี

🔗 รายละเอียด

รูปแบบคำ

นับไม่ได้ บุรุษที่ 3 เอกพจน์: misconducts อดีต: misconducted กริยาช่อง 3: misconducted กริยา-ing: misconducting

คำที่ใช้ร่วมกัน

professional misconductsexual misconductacademic misconductgross misconductpolice misconductmisconduct in office

คำที่เกี่ยวข้อง

misconducting

คำพ้องความหมาย

misbehaviorwrongdoingimproprietymalpracticemisdeed

คำตรงข้าม

propriety

คำที่มักสับสน

misbehavior
EN: 'Misbehavior' is more general and informal, often used for children; 'misconduct' is more formal and typically used in professional, legal, or institutional contexts.
th: 'Misbehavior' เป็นคำทั่วไปและไม่เป็นทางการ มักใช้กับเด็ก ส่วน 'misconduct' เป็นทางการกว่าและมักใช้ในบริบททางวิชาชีพ กฎหมาย หรือสถาบัน
malpractice
EN: 'Malpractice' specifically refers to negligence or improper practice by a professional (especially medical or legal); 'misconduct' is broader and covers any improper behavior.
th: 'Malpractice' หมายถึงความประมาทเลินเล่อหรือการปฏิบัติที่ไม่เหมาะสมโดยผู้เชี่ยวชาญ (โดยเฉพาะทางการแพทย์หรือกฎหมาย) อย่างเจาะจง ส่วน 'misconduct' มีความหมายกว้างกว่าและครอบคลุมพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมใดๆ ก็ตาม

เคล็ดลับการสะกด

EN: No common spelling issues; simply 'mis-' + 'conduct'.
th: ไม่มีปัญหาการสะกดคำที่พบบ่อย; เพียงแค่รวม 'mis-' + 'conduct'

💬 ตัวอย่าง

  1. The officer was dismissed from the force for gross misconduct.

    เจ้าหน้าที่ถูกไล่ออกจากราชการเนื่องจากกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง

  2. The investigation revealed serious financial misconduct within the department.

    การสอบสวนเปิดเผยถึงการกระทำผิดทางการเงินอย่างร้ายแรงภายในแผนก

  3. He was accused of misconducting the funds entrusted to him.

    เขาถูกกล่าวหาว่าทุจริตเงินที่มอบหมายให้ดูแล