living-room

ภาษา: th

🇬🇧 /ˈlɪvɪŋ-ruːm/ 🇺🇸 /ˈlɪvɪŋ-rum/

📖 ความหมาย

  1. noun
    ห้องนั่งเล่น; ห้องนั่งเล่น; ห้องนั่งเล่น

🔗 รายละเอียด

รูปแบบคำ

นับได้ พหูพจน์: living rooms

คำที่ใช้ร่วมกัน

living room furnitureliving room tablein the living roomliving room couchliving room decor

คำพ้องความหมาย

loungesitting roomparlorfront roomfamily room

คำที่มักสับสน

lounge
EN: 'Lounge' is the preferred term in British English, while 'living room' is more common in American English.
th: 'Lounge' เป็นคำที่นิยมใช้ในภาษาอังกฤษแบบบริติช ในขณะที่ 'living room' พบได้บ่อยกว่าในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน
family room
EN: 'Family room' typically refers to a more casual, everyday room, while 'living room' often implies a more formal space for receiving guests.
th: 'Family room' โดยทั่วไปหมายถึงห้องที่ใช้ในชีวิตประจำวันและมีความเป็นกันเองมากกว่า ในขณะที่ 'living room' มักสื่อถึงพื้นที่ที่เป็นทางการมากขึ้นสำหรับการต้อนรับแขก

เคล็ดลับการสะกด

EN: The standard spelling is 'living room' (two separate words, no hyphen). The hyphenated form 'living-room' is occasionally used as an attributive modifier (e.g., 'living-room furniture') but is nonstandard as a standalone noun.
th: การสะกดมาตรฐานคือ 'living room' (สองคำแยกกัน ไม่มีเครื่องหมายยัติภังค์) รูปแบบที่มีเครื่องหมายยัติภังค์ 'living-room' บางครั้งใช้เป็นคำคุณศัพท์ขยาย (เช่น 'living-room furniture') แต่ไม่ถือเป็นมาตรฐานเมื่อใช้คำนามเดี่ยว

💬 ตัวอย่าง

  1. The family gathered in the living-room to watch a movie together.

    ครอบครัวรวมตัวกันในห้องนั่งเล่นเพื่อดูภาพยนตร์ด้วยกัน

  2. Guests were invited to wait in the living-room while their rooms were being prepared.

    แขกถูกเชิญให้รอในห้องนั่งเล่นในขณะที่ห้องพักของพวกเขาเตรียมการอยู่

  3. The children were not allowed to play in the formal parlor, so they spent their time in the living-room instead.

    เด็ก ๆ ไม่ได้รับอนุญาตให้เล่นในห้องรับแขกที่เป็นทางการ ดังนั้นพวกเขาจึงใช้เวลาในห้องนั่งเล่นแทน