Chapter 18: Yingchun's Unhappy Marriage
บทที่ 18: การแต่งงานที่ไม่มีความสุขของหยิงชุน
Yingchun was one of Baoyu's sisters, known for her gentle and quiet nature. She was not as clever as Tanchun or as lively as Xiangyun, but she had a kind heart that made people feel comfortable around her. She loved reading and spent most of her time in her room with her books.
หยิงชุนเป็นหนึ่งในน้องสาวของเป่าอวี้ รู้จักกันด้วย nature ที่อ่อนโยนและเงียบของเธอ เธอไม่ฉลาดเท่าทanchun หรือร่าเริงเท่าเซียงหยุน แต่เธอมี kind heart ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสบายใจรอบตัวเธอ เธอรักการอ่านและใช้เวลาส่วนใหญ่ในห้องของเธอกับหนังสือของเธอ
When Yingchun reached the age of marriage, her father arranged a union with a man named Sun Shaozu. He was the son of a military officer and came from a respectable family. On paper, the marriage seemed like a good match. But those who knew Sun Shaozu whispered that he was a cruel and violent man.
เมื่อหยิงชุนถึงวัยแต่งงาน พ่อของเธอจัด union กับผู้ชายชื่อซุนเซาจู่ เขาเป็นลูกชายของนายทหารและมาจากครอบครัวที่ respectable บนกระดาษ การแต่งงานดูเหมือน good match แต่ผู้ที่รู้จักซุนเซาจู่กระซิบว่าเขาเป็น cruel และ violent man
Yingchun said nothing when she heard the news. She had never been one to argue or complain, and she accepted her fate with quiet sadness. On her wedding day, she was dressed in beautiful red clothes and carried to her new home in a golden carriage. The Jia family celebrated, but Daiyu and Baoyu felt a deep worry in their hearts.
หยิงชุนไม่พูดอะไรเมื่อเธอได้ยินข่าว เธอไม่เคยเป็น someone ที่ argued หรือ complained และเธอ accepted fate ของเธอด้วย silent sadness ในวันแต่งงานของเธอ เธอถูกแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีแดงที่สวยงามและถูกนำไปยังบ้านใหม่ของเธอในรถม้าสีทอง ครอบครัวเจียเฉลิมฉลอง แต่ไต้หยู่และเป่าอวี้รู้สึก deep concern ในหัวใจของพวกเขา
Months passed, and terrible news began to reach the mansion. Sun Shaozu treated Yingchun badly, beating her and ignoring her feelings. When she visited her old home, her face was pale and her eyes were full of fear. "I cannot bear this life," she whispered to her grandmother. "But I have nowhere to go."
เดือนผ่านไป และข่าวร้ายเริ่มมาถึงคฤหาสน์ ซุนเซาจู่ปฏิบัติต่อหยิงชุนไม่ดี ตีเธอและ ignore feelings ของเธอ เมื่อเธอเยี่ยมบ้านเก่าของเธอ ใบหน้าของเธอซีดและตาของเธอเต็มไปด้วยความกลัว "ฉันทนชีวิตนี้ไม่ไหว" เธอกระซิบกับย่า "แต่ฉันไม่มีที่ไป"
The family tried to help, but the rules of society gave them little power. Once a woman was married, she belonged to her husband's family. Yingchun's story showed the cruel fate that awaited many young women in those days, no matter how kind and gentle they were.
ครอบครัวพยายามช่วย แต่กฎของสังคมให้ power น้อยแก่พวกเขา เมื่อผู้หญิงแต่งงานแล้ว เธอ belong ไปยังครอบครัวของสามี เรื่องราวของหยิงชุนแสดง cruel fate ที่รอคอย young women หลายคนใน those days ไม่ matter ว่าพวกเขาอ่อนโยนและ sweet แค่ไหน