Chapter 2: Daiyu Arrives at the Jia Mansion
บทที่ 2: ไต้หยู่มาถึงคฤหาสน์เจีย
Lin Daiyu was a young girl from the city of Yangzhou. Her father was a scholar and an official, and her mother had been the youngest daughter of the Jia family. When Daiyu was very young, her mother passed away, leaving her in deep sorrow. Her father, busy with his duties, decided to send her to live with her grandmother in Jinling.
หลินไต้หยู่เป็นเด็กหญิงจากเมืองหยางโจว พ่อของเธอเป็นนักวิชาการและข้าราชการ และแม่ของเธอเป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัวเจีย เมื่อไต้หยู่ยังเด็กมาก แม่ของเธอก็เสียชีวิต ทิ้งเธอไว้ในความเศร้าโศกอย่างลึกซึ้ง พ่อของเธอซึ่งยุ่งกับหน้าที่การงาน ตัดสินใจส่งเธอไปหาย่าที่จินหลิง
The journey was long and tiring. Daiyu traveled by boat and by carriage, watching the countryside pass by through the window. She was a quiet and thoughtful child, with pale skin and dark eyes that seemed to hold a sadness beyond her years. She carried few belongings, but her mind was full of poetry and books.
การเดินทางยาวและเหน็ดเหนื่อย ไต้หยู่เดินทางโดยเรือและรถม้า มองภูมิประเทศผ่านหน้าต่าง เธอเป็นเด็กที่เงียบและครุ่นคิด มีผิวซีดและตาดำที่ดูเหมือนจะมีความเศร้าเกินวัยของเธอ เธอพกทรัพย์สินเพียงเล็กน้อย แต่จิตใจของเธอเต็มไปด้วยบทกวีและหนังสือ
When she finally arrived at the Jia mansion, she was amazed by its size and beauty. Servants in fine clothes led her through many gates and courtyards. The walls were painted in bright colors, and the gardens were filled with flowers and tall trees. "This place is like a palace," she whispered to herself.
เมื่อเธอมาถึงคฤหาสน์เจียในที่สุด เธอก็ประหลาดใจกับขนาดและความงามของมัน คนใช้เสื้อผ้าสวยงามนำเธอผ่านประตูและลานมากมาย ผนังทาสีสดใส และสวนเต็มไปด้วยดอกไม้และต้นไม้สูง "ที่นี่เหมือนพระราชวัง" เธอกระซิบกับตัวเอง
Grandmother Jia wept when she saw her granddaughter for the first time. She held Daiyu close and cried for the daughter she had lost. "You look just like your mother," she said softly. The other members of the family gathered around to welcome the new arrival, each one curious about the quiet girl from Yangzhou.
อาม่าเจียร้องไห้เมื่อเห็นหลานสาวเป็นครั้งแรก นางกอดไต้หยู่แน่นและร้องไห้สำหรับลูกสาวที่เสียไป "เธอหน้าตาเหมือนแม่ของเธอทุกประการ" นางพูดอย่างอ่อนโยน สมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัวมารวมตัวกันเพื่อต้อนรับผู้มาใหม่ แต่ละคนอยากรู้เกี่ยวกับเด็กหญิงเงียบๆ จากหยางโจว
That evening, Daiyu was given a room next to Baoyu's. She lay in bed, listening to the unfamiliar sounds of the great house. She missed her father and her old home, but she knew that this would be her life now. Little did she know that this mansion would become the center of all her joys and sorrows.
คืนนั้น ไต้หยู่ได้รับห้องข้างๆ ห้องของเป่าอวี้ เธอนอนบนเตียง ฟังเสียงที่ไม่คุ้นเคยของบ้านหลังใหญ่ เธอคิดถึงพ่อและบ้านเก่าของเธอ แต่รู้ว่านี่จะเป็นชีวิตของเธอตอนนี้ เธอไม่รู้ว่าบ้านหลังนี้จะกลายเป็นศูนย์กลางของความสุขและความเศร้าทั้งหมดของเธอ