Chapter 19: New Hope
บทที่ 19: ความหวังใหม่
On the way to the city, Mother asked me, "What do you want to do in the future?"
ระหว่างทางไปในเมือง แม่ถามฉัน "อนาคตลูกอยากทำอะไร?"
I thought for a moment and said, "I want to write something, record the stories of my hometown, record the lives of the villagers."
ฉันคิดครู่หนึ่งและพูดว่า "ผมอยากเขียนอะไรบางอย่าง บันทึกเรื่องราวของบ้านเกิด บันทึกชีวิตของชาวบ้าน"
Mother said, "Good, I will definitely read the articles you write."
แม่พูดว่า "ดี แม่จะอ่านบทความที่ลูกเขียนแน่นอน"
I smiled and said, "Okay."
ฉันยิ้มและพูดว่า "ครับ"
Yes, I want to write. I want to write the stories of my hometown, write the story of Run Tu, write the stories of those farmers. I want to let more people know that there are still many people in this society living very difficult lives, that there are still many unfair places in this society.
ใช่ ฉันอยากเขียน ฉันอยากเขียนเรื่องราวของบ้านเกิด เขียนเรื่องราวของรุนตู เขียนเรื่องราวของชาวนาเหล่านั้น ฉันอยากให้คนรู้มากขึ้นว่ายังมีคนจำนวนมากในสังคมนี้ที่ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ว่ายังมีสถานที่ที่ไม่ยุติธรรมมากมายในสังคมนี้
Perhaps, my articles cannot change anything, but at least, I can record these stories and let more people know.
บางที บทความของฉันอาจเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อย ฉันสามารถบันทึกเรื่องราวเหล่านี้และให้คนรู้มากขึ้น
This is my new hope.
นี่คือความหวังใหม่ของฉัน