Chapter 16: Reflections on Society
บทที่ 16: การสะท้อนเกี่ยวกับสังคม
Looking at these villagers, I began to think about social problems.
เมื่อมองดูชาวบ้านเหล่านี้ ฉันเริ่มคิดถึงปัญหาสังคม
Why do the rich get wealthier while farmers' lives become more difficult? Why can some people drive cars and live in buildings, while others can't even afford shoes? Is this society fair, or unfair?
ทำไมคนรวยถึงรวยขึ้นในขณะที่ชีวิตของชาวนายากลำบากขึ้น? ทำไมบางคนถึงขับรถและอาศัยในตึกได้ ในขณะที่คนอื่นไม่สามารถซื้อแม้แต่รองเท้า? สังคมนี้ยุติธรรม หรือไม่ยุติธรรม?
I remembered some books I read as a child, which said that everyone is equal and society is fair. But what about reality? The reality is that the gap between the rich and the poor is growing larger and larger, and social fairness is becoming less and less.
ฉันจำหนังสือบางเล่มที่ฉันอ่านตอนเด็กได้ ซึ่งบอกว่าทุกคนเท่าเทียมกันและสังคมยุติธรรม แต่ความจริงเป็นอย่างไร? ความจริงคือช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจนกว้างขึ้นเรื่อยๆ และความยุติธรรมทางสังคมก็น้อยลงเรื่อยๆ
I don't know what to do. I am just one person, one scholar, what can I do? I can only think silently in my heart, pray silently, hoping that one day society will become better.
ฉันไม่รู้จะทำอย่างไร ฉันเป็นแค่คนคนหนึ่ง เป็นบัณฑิตคนหนึ่ง ฉันจะทำอะไรได้? ฉันทำได้เพียงคิดเงียบๆ ในใจ อธิษฐานเงียบๆ หวังว่าสักวันสังคมจะดีขึ้น
But do I really have hope?
แต่ฉันมีความหวังจริงๆ หรือ?